Monseigneur, Mevrouw,

Dames en Heren in uw graden, hoedanigheden en verantwoordelijkheden,

Mesdames, Messieurs, en vos grades, qualités et responsabilités,

Ladies and Gentlemen,

A 2^nd century quote in Hebrew learns : « Kol ha-Torah kula mipney darchey shalom hi . The whole Torah exists only for the sake of peace”. The echo’s of this basic truth resound throughout the three millennia-long Jewish tradition. Thus, Nahmanides, one of the Spanish-Jewish sages of the 13th century writes: « The sword is diametrical opposite to our Hebrew bible, it is in fact the ultimate antithesis of our Hebrew text ».

Peace, along with truth and justice, is undoubtedly a concept of supreme value, a most revered idea in Judaism, not only because of a deep psychological longing within the European Jewish historical experience, mostly made of toil and tears, but foremost because it is so profoundly rooted in the ethical affirmation that all people are created in the same divine image and all are part of a universal, but heavenly given, spark, called life.

In modernere tijden, mijmerend over het Zijn, schreef de betreurde  Emmanuel Levinas: “Maak je aards parcours tot een vredesfeest. Zie in de andere, je naaste, zie in hem je eigen ogen, je eigen hart, je geest en zelfbestaan, kortom zie in je naaste je eigenste ikheid en moge deze herkenningsgedachte de bron zijn van ons aller vredeswens”.

Al echoën deze zinnen misschien, vooral wanneer men de mens, in tijd en ruimte, zo dikwijls ziet aanmodderen, als naïef en argeloos, als innocent en zedenmeesterachtig, is het toch niet, ook in het licht van het tragische gebeuren dat wij hier gedenken, onze absolute bewustzijnsplicht om Levinas zijn woorden te herlezen en te overdenken, in de hoop dat ze ooit leiden naar en uitgroeien tot een groter stuk effectieve realiteit en concrete daadwerkelijkheid.

La sauvegarde de la paix est, pour le judaïsme, un devoir absolu. En effet, dans la pensée hébraïque, il appartient à l’homme de transcender la parole facile, de passer du stade de projet à celui de la concrétisation, de l’utopie parabolique à l’action concrète. Ainsi, selon un des sages du hassidisme, Haïm Nahman de Braslaw (1772-1810), : « L’éducation de nos jeunes poursuit un seul but , à savoir développer dans l’individu les qualités et les habitudes qui leur permettent de sublimer les tendances agressives. Cette éducation est sous-tendue par l’enseignement des devoirs envers nos semblables. Ces devoirs nous sont présentés sous la forme concise et énergique d’une maxime à laquelle nous devons recourir comme point de repère au milieu du dédale des aléas de la vie : « Aime ton prochain comme toi-même » (Lévitique 19 :18). Voilà le fondement, le résumé de notre devoir envers l’humanité. Voilà la genèse de cette paix universelle que nous attendons depuis trop longtemps.

Mesdames, Messieurs, mais comment éviter que la terreur, par exemple celle du 11 septembre 2001, ne nous entraîne dans un enchaînement diabolique, sinon par notre liberté de choisir la vie au lieu de la mort, la bénédiction au lieu de l’imprécation.

Maar hoe verhinderen dat de terreur ons niet meesleept in haar gruwelzog? Misschien doordat wij, Dames en Heren, zelfs onder de duistere dreiging van angst en geweld, blijven kiezen voor het leven en niet voor de  dood, en nimmer voor vervloeking, maar steeds voor zegen.

But how are we to avoid the circle of anger that terror wanted to begin?

Maybe, Ladies and Gentlemen, even in the shadow of fear and violence, by choosing life, not death, not curse, but blessing.

16 mei 2011

Mijnheer de Voorzitter,

Herinneringseducatie is opgeklommen tot een modewoord met een duidelijk afgebakend semantisch veld. Het behelst een pedagogisch project dat jongeren moet opleiden tot kritische volwassenen, mentaal gewapend tegen lichtzinnigheid, onverdraagzaamheid en gedachteloosheid. Het moet hen bijgevolg behoeden voor de euvels die in grauwe tijden leidden naar misdadige serviliteit. Het uiteindelijke doel van het project is jonge mensen eraan herinneren en ervoor waarschuwen dat sommigen te gemakkelijk door intellectuele leegte, economisch winstbejag en gruwracisme ertoe komen fundamenteel democratische mensenethiek te vertrappelen. Een dergelijke infoute houding, te dikwijls voorgekomen tijdens WO II, vergoelijken, of via achterpoortjes onder de mat der vergetelheid willen bezemen, illustreert voor de opkomende en toekomstige generaties, hoe het kwaad in de mens niet alleen verbloemd wordt, maar ook soms lonend kan zijn.

Het banaliseren en relativeren van dat kwaad, via amnestie, of erger nog, via opgelegde amnesie, kan toch nooit de herinneringspedagogiek ten goede komen. Het heropenen, bij slachtoffers, van nooit geheelde littekens op grond van vergeethoekteksten en uithollingsparagrafen, kan toch nimmer een lichtend voorbeeld zijn voor de op een betere toekomst te richten jeugd, nooit een wissel op een democratische toekomst betekenen.

Het naar een hoger wetgevende besprekingsniveau van de senaat doorsluizen van die problematiek lijkt ons een veeg teken, een onheilspellende en onpedagogische ontwikkeling. Hierbij komt nog dat het land verdere spanningen vol communautair het gekrakeel best kan missen. Getuigt, het geruzie op de stoffelijke en onstoffelijke resten van de miljoenen lijken, door het naziregime “geproduceerd”, daarenboven niet,van een lugubere en verwerpelijke onwelvoegelijkheid?

Mijnheer de Voorzitter, mogen wij hopen dat u en uw politieke vrienden, eens en voorgoed een remstreep zullen trekken onder dit onfrisse debat.  Wordt het geen tijd dat wij de effectieve slachtoffers van de misdaden gepleegd door de nazi’s en hun handlangers, eindelijk, zonder natrappen , in lichaam, geest en ziel, met eerbied voor hun lijden, in stilte en rust, vrede verlenen ?

Met dank bij voorbaat voor een goedgunstige ontvangst van dit schrijven en

Met heel bijzondere hoogachting

Prof. Dr. Julien Klener, voorzitter.

Persbericht van de joodse gemeenschap van België

na de ontmoeting op maandag 23 mei 2011 met de heer Stefaan De Clerck, Minister van Justitie

Op donderdag 12 mei diende Vlaams Belang (Bart Laeremans) in de Senaat een wetsvoorstel in met als doel “het uitwissen van alle gevolgen voor de toekomst van veroordelingen en sancties wegens tijdens de periode van 10 mei 1940 tot 8 mei 1945 gestelde vermeende daden van incivisme en tot oprichting van een commissie belast met de schadeloosstelling van de door de naoorlogse repressie getroffen personen of hun nabestaanden voor de ten gevolge van deze veroordelingen en sancties geleden financiële schade”.

In tegenstelling tot de vorige jaren heeft een meerderheid ingestemd met het in overweging nemen van dit wetsvoorstel.

Het is duidelijk dat een dergelijke wet geen praktische relevantie zal hebben. In feite maakten alle incivieken reeds gebruik van de wet Vermeylen, onderwierpen zich aan de gestelde voorwaarden en herkregen zo hun burgerrechten.

Zelfs de incivieken die tot op heden geen berouw toonden, kunnen nog altijd beroep doen op voormelde wet.

Het lijdt bijgevolg geen twijfel dat het doel van het wetsvoorstel enkel en alleen gericht is op het vergoelijken en banaliseren van de collaboratie.

De joodse gemeenschap is diep geschokt door het gegeven:

a)    dat bepaalde senatoren van de Nederlandstalige democratische partijen instemden met het in overweging nemen van dit wetsvoorstel

b)   dat sommigen van deze problematiek een communautair debat willen maken

c)    dat de minister van justitie op de televisie verklaarde “deze problematiek het onderwerp moet worden van een volwassen debat en men misschien moet kunnen vergeten”.

Voor de slachtoffers van de Sjoa en hun nabestaanden is het ethisch en daadwerkelijk onaanvaardbaar dat, door het relativeren van het verleden het ultieme kwaad berokkend door het naziregime en zijn handlangers in België wordt gebagatelliseerd.

De joodse gemeenschap neemt akte van de ministriele verklaringen aan de pers en in het parlement waarin hij zijn eerdere  uitspraken nuanceert en zijn verlangen bevestigt om de herinnering aan de oorlogsmisdaden en de misdaden tegen de mensheid levend te houden.

De delegatie heeft er bij de minister met aandrang verzocht dat

1)   het wetsvoorstel over amnestie wordt verworpen

2)   het rapport van het SOMA* over de rol van de politieke verantwoordelijken en de Belgische overheid tijdens WOII leidt  tot regeringsverklaringen en concrete maatregelen

3)   alles in het werk wordt gesteld opdat alle slachtoffers van het nazisme op gelijke voet worden behandeld en zo van dezelfde voordelen kunnen genieten.

*SOMA: Studie- en Documentatiecentrum Oorlog en Hedendaagse Maatschappij, een onderzoek uitgevoerd in opdracht van de Federale Regering en op vraag van de Belgische Senaat, uitgegeven in 2007.

De Minister verklaart zich akkoord met de diverse items aangehaald door de joodse gemeenschap. Hij bevestigt dat hij de problematiek van de amnestie wenst te ontkrachten maar verwerpt daarbij elke poging tot vergeten.

Betreffende de SOMA-studie, engageert de minister zich ertoe om het dossier opnieuw boven te halen en het voor te leggen aan de Premier en aan de voorzitter van de Senaat.

Wat betreft de discriminatie tussen bepaalde slachtoffercategorieën  belooft de minister om, na bestudering van het dossier, een inspanning te leveren om een oplossing te vinden.

De minister heeft eveneens zijn absolute steun verleend aan pedagogische projecten rond de herinneringseducatie.

De delegatie herhaalt haar aanhankelijkheid aan de Belgische maatschappij van Recht en Vrijheid, ondermeer gesteund op de plicht tot herinneren en op het leren van de lessen uit het verleden.

Voor info:

Centraal Israëlitisch Consistorie van België: Professor Julien Klener 0477 387 003

FORUM der Joodse Organisaties: Diane Keyser 0475 684 420

C.C.O.J.B.: Dr. Maurice Sosnowski 0475 428 997

Op uitnodiging van de gemeente Boortmeerbeek, zijn wij hier allen, traditiegetrouw, samengekomen om ons te bezinnen over het gebeuren tijdens de tragische periode van W.O.II, over de Sjoa - de genocide van het Joodse volk - de genocide van de Zigeuners, de misdaden tegen de mensheid, essentie van de nazi-ideologie, en het bijzondere gebeuren van 19 april 1943, namelijk het uitbarsten van de opstand van het Getto van Warschau en, hier nabij, de aanval op het Twintigste Konvooi.

Aan de Burgemeester en het Schepencollege van Boortmeerbeek, aan Dhr. Marc Michiels die, sedert het heengaan van wijlen Robert Korten, op een voortreffelijke wijze de organisatie waarneemt van deze jaarlijkse plechtigheid, alsook aan al diegenen die voor de kwaliteit en het succes zorgen van de plechtigheid : onze oprechte dank.

Zij zorgen er dan ook voor dat de herdenking elk jaar een ander thema in het licht stelt. Dit jaar gaat het over : “Een spoor van herinnering” en, meer bepaald, over « De kunst van het herinneren ».

Graag signaleer ik hier ook hoezeer het verhaal van de aanval op het Twintigste Konvooi ondertussen wereldbekend is geworden.  Het komt nu in verschillende musea voor, o.m. in Yad Va’Sjem te Jeruzalem en in het Holocaust Museum te Washington.

Saint-Exupéry legt in « De kleine prins » de volgende woorden in de mond van de vos : « Het essentiële is onzichtbaar voor de ogen ».

I.v.m. de Sjoa, heeft men het vaak over het onzegbare of het onuitsprekelijke. De middelen om toch een correct beeld van het gebeuren te verkrijgen is dan het bijeenbrengen en vergelijken van verschillende media die elkaar kunnen aanvullen, zoals : archiefmateriaal, getuigenissen, geschriften, foto’s, films,…

Deze media zijn echter niet steeds voorhanden.

Anderzijds is het, dacht ik, ook belangrijk om erop te wijzen dat het objectieve en - soms - koude verhaal van de gebeurtenissen een essentiële dimensie verzwijgt, namelijk de ruimte van de menselijke emoties.

Eén van de componenten van de ontmenselijking van de slachtoffers door de nazi’s was de vernietiging van hun persoonlijkheid - denk b.v. aan het nummer dat de slaven getatoeëerd kregen op hun voorarm in Auschwitz - het totaal uitwissen van gevoelens, maar ook de definitieve verbrijzeling van enige vorm van cultuur.

Graag wil ik in dat verband de ruime definitie aanhalen van het begrip “verzet” die in het museum van de kibboets Lokhamei ha’Getaot voorkomt, kibboets en museum die door overlevenden van het Getto van Warschau in het noorden van Israël werden opgericht.

Ik citeer :

-  clandestien een stuk brood verkrijgen, was verzet bieden

-  in ‘t geheim lesgeven, was verzet bieden

-  de mensen op de hoogte brengen en zodoende hun illusies wegnemen, was verzet bieden

-  Thorarollen redden, was verzet bieden

-  valse papieren vervaardigen, was verzet bieden

-  documenten verbergen en de kroniek van de gebeurtenissen consigneren, was verzet bieden

-  een hand reiken aan deze die het nodig had, was verzet bieden

Volgen daarop de specifieke punten die verband houden met gewapend verzet.

Deze definitie kunnen we, logischerwijze, aanvullen :

-  muziek componeren of uitvoeren, was verzet bieden

-  tekenen, schilderen, beeldhouwen, was verzet bieden

-  toneel spelen, was verzet bieden

-  schrijven, was verzet bieden

Namelijk verzet tegen de nazistische pogingen van ontmenselijking van hun slachtoffers door, onder meer, ontvreemding van alle vormen van cultuur.

Het is merkwaardig hoe vaak dergelijke gebaren van verzet zich hebben voorgedaan, namelijk in getto’s en kampen. In de grote getto’s zoals die van Warschau of Lodz, maar ook anderen, werden al deze vormen van verzet vastgesteld.

Eén van de meest bekende voorbeelden is uiteraard het culturele leven in Terezin. Het officiële werk dat in 2002 door het Terezin Memoriaal is uitgegeven over de permanente tentoonstelling die ter plaatse wordt gehouden, draagt een betekenisvolle titel : “Art against Death” , ” Kunst tegen de dood”.

Dames en Heren, Beste Vrienden, ik denk dat men het niet beter kan uitdrukken. De talrijke kunstenaars die, o.m.  joodse slachtoffers waren van de Sjoa en die deze door hun creatief genie in beeld brachten, “beeld” in de breedste zin van het woord, door muziek, tekeningen, schilderijen, beeldhouwwerk, toneelstukken of gedichten, realiseerden zodoende de meest verbluffende uitdaging tegen de nazistische barbaarsheid :

-  door “mens te blijven” en zich ver boven de vernedering te verheffen die in de Hitleriaanse bedoelingen lag ; dus door het verzetsaspect, zoals al eerder aangehaald

-  door “sporen van herinnering” te vormen, dus door het ontbrekende foto-en-film-materiaal te vervangen ;

ik denk hier, b.v. , aan de tekeningen van Irène Awret, die een belangrijke plaats in het JMDV innemen omdat zij het allerdaagse leven in het verzamelkamp Dossin op merkwaardige wijze illustreren en hierdoor de ontbrekende foto’s efficiënt compenseren.

We mogen trouwens nooit vergeten dat de nazi’s alle sporen van hun misdaden wilden uitwissen. Dit tegengaan was dus duidelijk eveneens een verzetsdaad

-   kunst bleek ook het middel te zijn om het onzegbare, het      onuitsprekelijke van de nazi-misdaden te omzeilen.

Denk aan de cynische uitlatingen van de beulen aan het adres van de gedetineerden : “zelfs indien het onwaarschijnlijke zou voorkomen en sommigen onder jullie aan de dood zouden ontsnappen, dan zouden zij toch niets kunnen waarmaken, omdat de wereld hen niet zal geloven”

Dames en Heren, “de wereld” heeft het inderdaad moeilijk gehad met de mondelinge getuigenissen van de overlevenden.

En hier opnieuw zouden de talrijke kunstwerken van de moedige kunstenaars het heil worden.

Om nog maar alleen het veld van de klassieke muziek aan te halen, mogen we talrijke joodse componisten citeren, wiens muziek door het nazibewind als “ontaard” werd bestempeld, maar die eigenlijk werk hebben achtergelaten, waarvan een deel tot de meesterwerken behoren van de muziek van de twintigste eeuw.

Namen zoals Karel Reiner, Rafaël Schächter, Hans Krasa, Pavel Haas, Gideon Klein, Viktor Ullmann, Karel Ancerl, en nog talrijke anderen, zullen lichtpunten blijven betekenen  in de tragische duisternis van de jaren 1933 - 1945.

We mogen ook niet de kindertekeningen vergeten van de getto’s.

En, evenmin, de levenswerken van beroemde en bekroonde auteurs zoals Elie Wiesel, Primo Levi, Jorge Semprun, Imre Kertesz, en nog anderen, die allen de hel hebben gekend van de nazikampen en zulke wereldberoemde hoogstaande getuigen zijn geworden.

Om nu even terug naar België te keren, kunnen we uiteraard op de overbekende schilder Felix Nussbaum onmogelijk geen accent leggen.

Of op Jacques Rozenberg, die op 1 augustus 1999 overleed. Musicoloog Jacques Rozenberg was de voormalige directeur van de centrale Brusselse Mediatheek. In zijn jeugd studeerde hij viool. Maar zijn studie werd onderbroken door de oorlog. Vanwege zijn verzetsactiviteiten bij de ondergrondse pers, werd hij in april 1943 gearresteerd, op enkele dagen na op de dag van de aanval op het twintigste konvooi.

Als jood werd hij op 31 juli 1943 naar Auschwitz gedeporteerd met het XXI^ste konvooi. Hij heeft dus Auschwitz meegemaakt, dan de Dodenmars en verschillende andere kampen, en werd in Dachau bevrijd.

Hij was niet meer in staat om een viool te bespelen, maar de liefde voor muziek bleef zij hele leven beheersen. Hij begon te schrijven, vervolgens te schilderen.

Zijn teksten zijn aangrijpend. En sprekend. Vaak gewoon enkele woordjes.

Ik lees uit zijn werk :

Hoe in godsnaam

Na de jaren in het kamp

Heb ik die loden last gedragen

En ben niet bezweken

Aan het niet meer denken,

Aan het niet meer spreken.

Gelukkig hebben ze mijn muziek niet afgepakt.

Een andere korte tekst:

Het doet goed, weer een dag te ademen, en misschien nog een dag - en nog één…

Ademen om te schilderen , schrijven, weg van de walging van het heden.

Zo heb ik mijn leven overschilderd en beschreven

Geschreven en overschilderd soms het leven

In kleuren en landschappen die ik droomde.

Hoop !

En nog dit :

Je handen vuil maken met schilderen

Om ze niet vuil te hoeven maken met leven.

Alles doen om het leven mooier maken en ten goede te keren,

Want het is ons enige ware goed.

Vandaag blijft de kunst aan het woord. Kunstenaars zoals Francine Mayran, voorname gast bij deze herinneringsplechtigheid, hebben ons nog veel te leren. Mevrouw Mayran heeft, gelukkig maar, de gruwelen van W.O.II niet persoonlijk beleefd. Met haar werk is zij echter wel een belangrijke getuige geworden van de Sjoa. Hoe en waarom gaan we zelf ontdekken met de tentoonstelling van haar werk.

Dames en Heren,

Als slotwoord, moet ik iets van mijn hart kwijt dat tijdens de voorbije week gebeurd is.

U herinnert zich dat in 2004 de Belgische Senaat het SOMA de opdracht had gegeven om een grondige studie uit te voeren i.v.m. de verwikkeling van de Belgische overheden in de vervolging van de joden in België gedurende W.O. II. Het verslag hiervan, dat meer dan 1 100 pagina’s telt, werd dan in 2007 door het SOMA uitgegeven, onder de titel  : “Gewillig België”. De titel alleen is al, dacht ik, erg veelzeggend.

Ten gevolge hiervan, verwachtte o.m. de joodse gemeenschap van ons land dan ook een doorslaggevende reactie van de hedendaagse Belgische overheden. We stellen ons de vraag :  hoe kan men met het schuldige verleden van zijn voorgangers gewoon rustig verder doen, alsof er niets was gebeurd en bewezen, zonder een gigantische erkenning van de historische waarheid door de verantwoordelijken van de Staat, en dit op alle niveaus ?

En Dames en Heren, wat is er uiteindelijk vorige week, en ook in de Senaat, gestemd ?

We lazen vrijdag in de pers :

” De Senaat heeft voor het eerst een wetsvoorstel over amnestie in overweging genomen. Dat gebeurde met 30 stemmen tegen 26. Alle Vlaamse partijen - op Groen! na - stemden voor, de Franstalige partijen waren tegen.

Als we het uitblijven van het nationale mea culpa in overweging nemen en we het naast deze laatste aflevering plaatsen van de zo vaak herhaalde poging van extreem-rechts die nu, opeens, de eensgezindheid van alle Vlaamse partijen, op één na, bereikte, dan kunnen we ons hier, vandaag in Boortmeertbeek, de vraag stellen: WAAROM ?

Michel Laub,

Voor de joodse gemeenschap.

Het Consistorie beschouwt de pauselijke tekst als een belangrijke vooruitgang die op expliciete wijze de Joden vrijspreekt van elke verantwoordelijkheid voor de dood van Jezus. Op die manier wordt een einde gesteld aan een beschuldiging die, jammer genoeg, de basis vormde voor de catechese der verguizing waarvan het Joodse volk gedurende omzeggens twee millennia het slachtoffer was. Wij zijn ervan overtuigd dat de pauselijke tekst er fundamenteel toe zal bijdragen om de catechese der verguizing om te buigen naar een catechese van waardering en de wederzijdse kennis en de dialoog tussen onze beide levensbeschouwingen verder zal bevorderen.

Wij spreken de hoop uit dat de nieuwe catechese door de Kerk alom worde verspreid.

Albert Guigui, Opperrabbijn  &    Prof. Dr. Julien Klener, Voorzitter

]]> http://www.jewishcom.be/wordpress/nl/2011/03/14/persmededeling-van-het-centraal-israelitisch-consistorie-van-belgie/feed/
Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /homez.64/jewishco/www/wordpress/wp-content/plugins/the-attached-image/the-attached-image.php on line 580
http://www.jewishcom.be/wordpress/nl/2010/08/30/europese-dag-van-joodse-cultuur-op-5-september-2010-volledig-programma-voor-belgie/ http://www.jewishcom.be/wordpress/nl/2010/08/30/europese-dag-van-joodse-cultuur-op-5-september-2010-volledig-programma-voor-belgie/#comments Mon, 30 Aug 2010 15:27:37 +0000 consistoire http://www.jewishcom.be/wordpress/?p=294 ALLE BEZOEKEN ZIJN GRATIS

ANTWERPEN :
- Synagoge van Portugese Ritus (adres : Hoveniersstraat,31 2018 Antwerpen) : rondleidingen : van 10u30 tot 17u
- Diamantmuseum (adres : Koningin Astridplein 19/23 2018 Antwerpen) : rondleidingen om 10u30, 12u, 14u en 15u30
Verplichte plaatsbespreking: 0478 449 264 of : choem@telenet.be

BRUSSEL :
- Dieweg - begraafplaats (adres : Dieweg 95 1180 Brussel) :
Belangrijke begraafplaats met uitzonderlijke - o.m. joodse - monumenten en grafstenen
Rondleidingen : van 10u tot 12u en van 13u30 tot 16u (de laatste rondleiding begint om 15u)
Uiteenzetting over de rouwgebruiken
- Joods Museum van België (adres : Miniemenstraat 21 1000 Brussel)
Van 11u tot 12u : verhalen voor kinderen en ouders (plaatsbespreking gewenst : 02 512 19 63)
Van 11u30 tot 12u45 : rondleiding van de tentoonstelling : “Bericht aan de bevolking - Joodse geschiedenis via
aanplakbrieven”
Van 14u tot 16u : * Kunstwerkplaats voor kinderen (van 7 tot 11 jaar), o.l.v. de artiest Christian Israël
* Werkgroep Joodse liederen volgens de methode Feldenkrais, o.l.v. Catherine Delasalle
Van 16u tot 17u : Concert Klezmic Circus

CHARLEROI :
Synagoge en Museum van Rechtvaardigen (Adres : rue Pige-au-Croly 56 6000 Charleroi)
Om 17u : Concert in de synagoge door het ensemble Krupnik
Om 18u : Bezoek aan het Museum van Rechtvaardigen

MECHELEN :
Joods Museum van Deportatie en Verzet (Adres : Goswin de Stassartstraat, 153 2800 Mechelen)
Rondleidingen : van 10u tot 15u
Voordrachten over het archief om 11u en om 14u (plaatsbespreking : 015 29 06 60)

WATERLOO :
Synagoge (Adres : Avenue Belle-Vue, 140 1410 Waterloo) : bezoek van 10u tot 12u.

ORGANISATIE EN VERANTWOORDELIJKE VOOR BELGIE : MICHEL LAUB (CICB) : 02 512 21 90 - consis@online.be

Kouky Frohmann-Gartner, voorzitter, Eli Ringer, erevoorzitter en Philippe Scharf, woordvoerder van het FORUM, werden hierbij vergezeld door Professor Baron Julien Klener, voorzitter van het C.I.C.B. en Prof. Dr. Maurice Sosnowski, pas verkozen voorzitter van de C.C.O.J.B.
In de aanwezigheid van enkele medewerkers van de Premier werd gedurende meer dan een uur diepgaand van gedachten gewisseld over de punten die op de agenda stonden zoals het negationisme, het in woord en daad heropleven van het antisemitisme en het algemeen klimaat binnen de joodse gemeenschap, de opvoeding van de Sjoa en de problematiek rond de erkenning van een deel van de joodse oorlogsslachtoffers.

]]> http://www.jewishcom.be/wordpress/nl/2010/03/10/tentoonstelling-de-shoah-door-kogels-in-het-koninklijk-museum-van-het-leger-tot-19-april-2010/feed/
Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /homez.64/jewishco/www/wordpress/wp-content/plugins/the-attached-image/the-attached-image.php on line 580
http://www.jewishcom.be/wordpress/nl/2010/01/20/appel-pour-haitioproep-voor-haiti/ http://www.jewishcom.be/wordpress/nl/2010/01/20/appel-pour-haitioproep-voor-haiti/#comments Wed, 20 Jan 2010 18:51:54 +0000 admin http://www.jewishcom.be/wordpress/?p=260 Bij deze, roept het Centraal Israëlitisch Consistorie van België u op tot solidariteit met de slachtoffers van de aardbeving in Haïti.

Het Consistorie sluit zich daarmee aan bij de oproep van het Forum der Joodse Organisaties en nodigt allen die zich aangesproken voelen door de mensvriendelijke boodschap van Hillel de Oudere in de Misjna Avot :

« Als ik niet voor mezelf ben, wie is dan voor mij ?

Maar als ik alleen voor mezelf ben, wat ben ik dan ?

En zo niet nu, wanneer dan ? »

om op het rekeningnummer van het Forum der Joodse Organisaties :

743-0535145-10

hun bijdrage te storten met de mededeling « HAÏTI »

Met hartelijke dank bij voorbaat. ]]> http://www.jewishcom.be/wordpress/nl/2010/01/20/appel-pour-haitioproep-voor-haiti/feed/
Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /homez.64/jewishco/www/wordpress/wp-content/plugins/the-attached-image/the-attached-image.php on line 580
http://www.jewishcom.be/wordpress/nl/2010/01/17/organisations-federativesfederatieve-organisaties/ http://www.jewishcom.be/wordpress/nl/2010/01/17/organisations-federativesfederatieve-organisaties/#comments Sun, 17 Jan 2010 21:21:27 +0000 admin http://www.jewishcom.be/wordpress/2010/01/17/organisations-federativesfederatieve-organisaties/